Zelf geef ik nu 15 jaar les aan groepen kinderen en ben me er van bewust dat ik maar een handje vol kinderen kan helpen zich wat veiliger, weerbaarder te voelen. Wij hopen/wensen dat we met ons materiaal/oefeningen een bijdrage kunnen leveren aan het veiligheidsgevoel en de weerbaarheid van veel meer kinderen. Onze ervaring van de scholingsdagen is dat iemand die meedoet datgene eruit haalt waarmee hij wat kan en dit dus ook kan overdragen aan anderen.
Toen ik begon met lesgeven was ik ook niet even bedreven in alle onderwerpen en oefeningen
betreffende de weerbaarheid. Vooral het mentale gedeelte vond ik erg moeilijk, de fysieke onderdelen ging me gemakkelijker af. Door de jaren heen heb ik dit moeten ontwikkelen en ben ik er beter in geworden.
Ook een leraar, hulpverlener of sportschoolhouder die bij ons komt voor een scholingsdag leert er een aantal dingen bij om door te geven aan "zijn leerlingen", waardoor ze misschien iets weerbaarder worden. Prachtig toch? Onderdelen waar hij niet zoveel mee kan dat zal hij/zij ook niet verder uitdragen. Hoeft ook niet!
We zijn ook gestart met het ouder-kind programma. Hier leren ouders, op papier, hoe ze zelf hun kind sterker/weerbaarder kunnen maken.
Onverantwoord???
Heb jij kinderen?
Hoe hebben die de verkeersregels geleerd?
Bij een rij-instructeur of heb je dat als ouder ook zelf gedaan?
Iedereen kan zijn steentje zo bijdragen. Het zijn soms kleine dingetjes waardoor een kind voelt dat het er mag zijn en voor zichzelf op mag komen als iemand denkt hem/haar onheus te kunnen behandelen. Moet je dit weghouden bij leraren, ouders, hulpverleners??
Wat ons betreft niet.