De herinneringen van Kim

'Ik heb net al rolschaatsen, voetballen en elastieken verzonnen dus nou moet jij maar eens wat zeggen.'
Astrid wordt een beetje ongeduldig.
Ze kijkt naar Kim die in een hoekje van de bank een beetje suffig zit te staren.
Kim is bij haar gekomen om te spelen.
'Nou, jij kan vandaag ook niks verzinnen zeg!' zucht Astrid.
Astrid staat op en loopt naar het raam.
In de achtertuin ziet ze Robert.
'Ik wou dat het zomer was,'zegt Astrid ineens, 'ik heb zin om te zwemmen.'
Kim kijkt Astrid verbaasd aan.
'Zwemmen?! Wie denkt daar nou aan?!'
'Weet je nog Kim, toen met oom Evert.....?'
Ja natuurlijk weet Kim dat nog.
Maar ze heeft geen zin om er aan te denken.
'Jeetje zeg,' zucht Astrid, 'ik wou dat ik zo'n oom had. Daar kun je tenminste mee lachen.
Toen-ie net deed of -ie niet kon zwemmen oh, ik kreeg gewoon buikpijn.'
Kim kreeg ook buikpijn. En nu krijgt ze het weer.
Natuurlijk was het ook leuk geweest.
Ze mochten met de kabelbaan over het meertje en oom Evert had broodjes en melk en cola meegebracht om echt te picknicken.
Ze hadden de hele dag gezwommen en Kim was ook in het achterste meertje geweest waar bijna alleen grote mensen kwamen.
Daar was het wel 30 meter diep!
Dat was leuk, maar ook raar.
Astrid en Robert waren in het ondiepe gebleven en oom Evert ging met haar mee.
Hij was steeds bang geweest dat Kim zou verdrinken en daarom hield hij haar de hele tijd vast.
'Ik heb twee diploma's hoor!' had ze nog gezegd, 'en bij ons in het diepe kun je ook niet staan.'
Maar oom Evert zei dat het water veel kouder was omdat het zo diep was en dat ze kramp kon krijgen en dan zou haar hoofd onder water komen en dan...
'Kom maar dicht tegen me aan, dan kan ik je goed vasthouden.'
En toen had hij haar vastgepakt.
Met zijn hand tussen haar benen!
Dan zou ze niet zo gemakkelijk zinken, zei-ie.
'Oh, die dag vergeet ik nooit meer' zucht Astrid.'
Dat-ie ons shandy gaf joh! Daar zit alcohol in!
Kim zei niets.
'Vond je dat niet lekker?' 'Wat, oh jawel.'
Kim legt haar hand op haar buik om de pijn weg te duwen.
De shandy was lekker, maar ook vies. En die marsen en die toffees.
Dat was vlak voordat ze naar huis moesten.
Ze wilden zich net gaan omkleden en daarbij was oom Evert in haar badhokje gekomen.
'Zal ik je helpen?'
'Helpen? Waarmee?'
'Nou met aankleden natuurlijk.'
Hij draait zich om en doet de deur op slot.
'Ik kan me heus wel aankleden hoor, ik doe het toch altijd zelf?' Kim vindt het maar raar.
Met ons tweeën is het toch veel gezelliger,' zegt oom Evert en haalt zijn kleren uit zijn tas.
Als hij zijn zwembroek uit doet, weet Kim niet waar ze moet kijken.
Z'n piemel staat helemaal omhoog! En dan komt-ie ook nog tegen haar aan staan!
'Het is hier veel te klein voor twee mensen en er zijn toch nog een heleboel hokjes vrij?' Dat had Kim nog gezegd.
Maar eigenlijk had ze toen al wel begrepen dat oom Evert per se bij haar wilde zijn.
Net als die middag in het diepe.
Hij vertelde haar hoe lief hij haar vond en zei dat ze niet flauw moest doen... en dat het een geheimpje was tussen hun tweeën, dat niemand ooit te weten mocht komen...
Hij had haar vastgepakt en de hele tijd tegen zich aan gedrukt en kusjes gegeven en hij had gekreund...
Tot Robert op de deur begon te bonzen: 'schiet nou op Kim, ik kan oom Evert nergens vinden. Straks is-ie al weg!!
Oom Evert had zijn vinger voor zijn mond gelegd en Kim durfde niets te zeggen.

'Zitten jullie nog steeds binnen?' Astrids moeder staat ineens in de kamer.
Uit de keuken komt muziek en een vieze spruitjeslucht.
'Oei, hoe laat is het?' vraagt Kim en ze springt op van de bank.
Het is kwart over vijf. Dat valt mee, ze hoeft pas om kwart voor zes thuis te zijn.
Een beetje starend kijkt ze naar Astrid.
'Zullen we nog even iets gaan doen?', vraagt ze.
Ze vindt Kim zo stil.
Nee, ik heb geen zin meer, ik denk dat ik naar huis ga.'
Kim loopt langzaam naar de deur, 'Ik heb een beetje buikpijn.'
'Ik zie het aan je,' zegt de moeder van Astrid, 'ga maar lekker vroeg naar bed, dan zal het morgen wel weer over zijn.'
'Ja,' zegt Kim,'dat zal wel. Dag.'
In de keuken pakt Kim haar rolschaatsen en gaat ze naar huis.